جمعه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹

خطاب به معشوقه ترين

خسته نباشي بانو از اين همه زيبايي
از اين همه جذابيت
اين همه "ما را آدم حساب نكردن"

چهارشنبه ۱۸ نوامبر ۲۰۰۹

for·bid·den

كاش ورود ممنوع چشمانت را...

fulfilled lives

كامل زندگي كنيد. اگر چتر داريد، وقتي باران تمام شد، متوجه شويد، چترتان را ببنديد. به محض ورود به اتوبوس ميله را نچسبيد، صبر كنيد حركت كند. بوي هوا را احساس كنيد. برگ هاي پاييزي را ببينيد كه مي بارند. بعد بميريد.

سه‌شنبه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹

lorsque les amis d'être avec des artistes que vous jette le trouble

تقديم مي شود به بانوي هزار و يك داستان



دو درخت و خورشيد در نيمه شب پاييزي
Two trees and sun at a night in autumn

threatening

دلم مي خواد ببينم ديگه كي مي تونه به حالت چشمات وقتايي كه مي خواي بخندي، وقتايي كه داري مي خندي، وقتايي كه وانمود مي كني مي خواي بخندي و وقتايي كه وانمود مي كني داري مي خندي دقت كنه و تشخيصشون بده.

پ ن: برو دعا كن لبم به لبات نرسه كه اگه برسه...

دوشنبه ۱۶ نوامبر ۲۰۰۹

Epilation

نگاه كه مي كني، كرك و پر آدم مي ريزد.
مي توانيم سالن اپيلاسيون باز كنيم.

It's now or never


Listen darling, my blood:
I can not live without you, can not leave either.

PS: It's now or never...

une étreinte éternelle

در آغوشم كه بودي
اولين بار يا آخرين بار -درست يادم نيست-
ياد نارنج افتادم

آغوشم براي هميشه خالي (خواهد) ماند.

غزل گيسو

غزل گيسو،

رفتي و بردي
اميد را
فردا را
اين دل صاحب مرده را

رفتي و گذاشتي
خيالت را
خيالت را
خيالت را

یکشنبه ۱۵ نوامبر ۲۰۰۹

un rêve qui embaume l'air comme des oranges

آن قدر به تو فكر كردم كه خيالم، تنهايي و پاييز بوي نارنج گرفته اند،
بيا و قتل عام كن نارنجستانم را.

--
از فلسفه افتاده، خراب خاطره ي نگاه تو، تشنه
بيا قتل عامم كن